آ مثل آموزشیار

زندگی شطرنج دنیا و دل است

قصه ی پررنج صدهامشکل است

شاه دل کیش هوسها می شود

پای اسب آرزوها در گل است

فیل بخت ما عجب کج می رود

در سر ما بس خیالی باطل است

ما نسنجیده پی فرزین او

غافل از اینکه حریفی قابل است

مهره های عمر من نیمش برفت

مهره های او تمامش کامل است.

با اینکه همه آموزشیارا رو فراموش کردن ولی

ما تنها نیستیم چراکه خیالت حتی یک نفس از ما غافل نمی شود...

جناب وزیر

یه سوال دارم

شنیدید که خدا از حق خودمیگذره از حق الناس نه؟!

خواستم یادآوری کنم حق ما آموزشیارا سالهاست که فراموش شده و در دوره وزارت شما (با استخدام 50هزار نیروی جدید و این آزمون جدیدتر) آشکارا پایمال شد!

من به خدا شکایت کردم...

تقدیم به همه ی معلمای دنیا به خصوص همکارای آموزشیارم که لحظه لحظه زندگیشون با زحمت و فداکاری میگذره

روز معلم مبارک

البته به شرطی که مسئولان وزارت آموزشیاران را معلم بدانند فعلا که حق و حقوق و جریانات رسمی شدن را کلا به فراموشی سپرده اند، خدا به ما صبر و به این عزیزان انصاف دهاااااااااااااد

تو که همیشه خودتو فک فامیلات در میرفتید از گلاس کی گرمای تابستون کشیدی زنداییت راهنمات بود داییت هم مسول آموزش کور از خداچی میخاد دو چشم بینا مگه کلاس  هم میرفتی خوب مفت خوردینش

---------------

جملات فوق را یکی از همکارا برام نوشته! من کلا با آدمای کوته فکری که در حد خودم نباشن حتی هم کلام نمیشم خودت حتما تو اداره دیدی خصوصا موجود حقیری مثل سرکار که حتی برای خودش ارزشی جز انتخاب نام درمانده قائل نیست، ولی اینبار یه جمله میگم که تا پایان عمرت فراموش نکنی

 برات متاسفم...

اگرچه دیر ولی

                         سال نو مبارک

زندگی همچنان ادامه دارد

آموزشیارا همچنان در انتظار خبری معجزه ای که شاید بالاخره تکلیف رسمیا معلوم بشه و بقیه هم بدونن چه کاره اند...

فعلا که زدیم به تدریس دانشگاهی...

اینجا برعکس کلاسای خودمون هیچ کس مارا به رسمیت نمیشناسه

همه فکر میکنن فرزند اساتیدم یا با کسی امدم

چه باید کرد

اینم یه جرورشه

کلاسا هم که خوراک خنده دانشجوها تا پشت تریبون نرفتم متوجه نمیشن که استاد وارد کلاس شده